تبليغاتX
کانون شعر دانشگاه بیرجند - تقدیم به حسن پناهی کسی که هیچگاه پناهی نداشت جز اشکهایش
دم ظهر دم کرده تابستان

                 یک گوشه ،بی سایه

 خیالی خالی شده از رویا ،منتظرم

                                     شاید که ...

    اما هیچ اتفاق خاصی نیفتاد

 که نگاه سردم را میخ کردم و در میان قاب عکسی چسباندم به دیوار و هرروز

                                      زل می زنم به کنج عکس

و کنجکاوم و کنج نگاهت گیر کردم

             یه لحظه غفلت کردم و ان سوی بی پایانی ات هر چه دویدم باز هم دیر کردم

    یادت که می افتم   می دانم

                         فلسفه یعنی رنج

                                 افتخار ما  که بگی رنجورم

بی بی یون

بی بی یون

      یون مثبت عاشقی در خونت پیدا شده

                        حواست نیست که می خواهی بری

  ته نگاهت رنج می رقصد و اشک می ریزد

   ته صدایت هم همه ای از ابهام مرد در میان مردم

                            درد ،رنج،ضجه

                            ته وجودت باز هم مرگ

کوووووووووو ته

ته که پایان ندارد

                    میان کوته فکران

                        بی بی یون،کسی چشم گریان ندارد

                

                                                     محمد کمالاتی

+ نوشته شده در شنبه بیست و پنجم آذر 1385ساعت 16:14 توسط کانون شعر |