کانون شعر دانشگاه بیرجند

تقدیم به حسن پناهی کسی که هیچگاه پناهی نداشت جز اشکهایش

thepoemofbirjand — Sat, 16 Dec 2006 12:43:49 GMT

دم ظهر دم کرده تابستان

یک گوشه ،بی سایه

خیالی خالی شده از رویا ،منتظرم

شاید که ...

اما هیچ اتفاق خاصی نیفتاد

که نگاه سردم را میخ کردم و در میان قاب عکسی چسباندم به دیوار و هرروز

زل می زنم به کنج عکس

و کنجکاوم و کنج نگاهت گیر کردم

یه لحظه غفلت کردم و ان سوی بی پایانی ات هر چه دویدم باز هم دیر کردم

یادت که می افتم می دانم

فلسفه یعنی رنج

افتخار ما که بگی رنجورم

بی بی یون

یون مثبت عاشقی در خونت پیدا شده

حواست نیست که می خواهی بری

ته نگاهت رنج می رقصد و اشک می ریزد

ته صدایت هم همه ای از ابهام مرد در میان مردم

درد ،رنج،ضجه

ته وجودت باز هم مرگ

کوووووووووو ته

ته که پایان ندارد

میان کوته فکران

بی بی یون،کسی چشم گریان ندارد

محمد کمالاتی

شعری برای زنده گی

thepoemofbirjand — Fri, 15 Sep 2006 17:11:15 GMT

روزي ما دوباره کبوترهاي‌ِمان را پيدا خواهيم کرد

و مهرباني دستِ زيبائي را خواهد گرفت.

روزي که کم‌ترين سرود

بوسه است

و هر انسان

براي هر انسان

برادري‌ست.

روزي که ديگر درهاي خانه‌شان را نمي‌بندند

قفل

افسانه‌ئي‌ست

وقلب

براي زنده‌گي بس است.

روزي که معناي هر سخن دوست داشتن است

تا تو به خاطرِ آخرين حرف دنبالِ سخن نگردي.

روزي که آهنگِ هر حرف، زنده‌گي‌ست

تا من به خاطرِ آخرين شعر رنجِ جُست‌و جويِ قافيه نبرم.

روزي که هر لب ترانه‌ئي‌ست

تا کم‌ترين سرود، بوسه باشد.

روزي که تو بيائي، برايِ هميشه بيائي

و مهرباني با زيبائي يک‌سان شود.

روزي که ما دوباره براي کبوترهايِ‌مان دانه بريزيم...

و من آن روز را انتظار مي‌کشم

حتا روزي

که ديگر

نباشم.

شاملوی بزرگ

thepoemofbirjand — Thu, 14 Sep 2006 05:38:00 GMT

با سلام خدمته مدیریت محترم وبلاگ من

ازشبانه مزاحم میشم .

به خداحافظي تلخ تو سوگند نشد

که تو رفتي و دلم ثانيه اي بند نشد

با چراغي همه جا گشتمو گشتم در شهر

هيچ کس! هيچ کس اينجا به تو مانند نشد

لب تو ميوه ي ممنوع ولي لبهايم

هر چه از طعم لب سرخ تو دل کند نشد

هر کسي در دل من جاي خودش را دارد

جانشين تو در اين سينه خداوند نشد

خواستند از تو بگويند شبي شاعرها

عاقبت با قلم شرم نوشتند نشد ...

من و نازی

thepoemofbirjand — Sat, 02 Sep 2006 19:34:31 GMT

در حیاط بی حصار خانه من

سگها اینقدر ازادی دارند که توله هایشان را بلیسند

می دانی چیست ؟

به نظر می رسد که زندگی مشکل نیست ،بلکه مشکلات زندیگیند!

می بینی؟

می بینی به چه روزی افتاده ام !

حق با تو بود

می بایست می خوابیدم

اما به سگها سوگند

که خواب کلک شیطان است تا از شصت سال عمر

سی سالش را به نفع مرک ذخیره کند

می شود به جای خواب به :

ریل ها

کفش ها

و چشم ها فکر کرد

و نتیجه گرفت که با وفا ترین جفت های عالم

کفش های ادمیانند .

می شود به زنبور های فکر کرد که دنیای به ان بزرگی را گذاشته اند

و امده اند زیر سقف خانه ما خانه ساخته اند

حسین پناهی

شعر کوتاه

thepoemofbirjand — Sat, 02 Sep 2006 19:17:26 GMT

تقصیر عیسی بود

که مرا زنده کرد

من برای تو مرده بودم

حمید رضا حمیده

یا خدا عاشق نمی شد

یا ابراهیم اشتباه کرد

که خانه ای ساخت بدون پنجره

حمید رضا حمیده

زخم زندگی ات منم

همه به زخمهایشان دستمال می بندند

ـــــــــــــــــــــــــــــــ تو اما

به زخمت

دل

بسته ایی ...!!!

انسیه اکبری

نردبان ها سخاوتمند ترینند

هیچگاه

به ارتفاع نمی رسند

اما تو را می رسانند

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

عاشقانه ترین قرار ها

با تاخیر به هم می رسند

وقتی به ساعت اعتماد می کنیم

مهدی قاسمیان امیری

به شمشیر و خنجر کتک می زنید به زخم برادر نمک می زنید

به یک خوشه گندم به یک دانه جو به حوا و ادم کلک می زنید

گما نم خمیر است شیرازه تان که در قالب نان کپک می زنید

ولی هان ! بگو نا برادر چرا به زخم برادر نمک می زنید

بهروز یاسمی

یاد داشت های روزانه

thepoemofbirjand — Wed, 30 Aug 2006 17:36:18 GMT

بخشی از پشت سرش را بریده ، در اورده اند . خورشید و همه عالم ان تو سرک می کشند. این وضع کفرش را در می اورد. نمی گذارد حواسش به کارش باشد ،

و از همه بد تر اعصابش خرد شده که تنها او از تماشای منظره پشت سرش محروم مانده است.

یادداشت های روزانه فرانتس کافکا

عریانی

thepoemofbirjand — Wed, 30 Aug 2006 17:25:18 GMT

از فراخناکی شبی بی فروغ

پوچ می بارید

به دستان تشنه آسمان

قلب می سوزد تا مرزهای خاکستر

و عشق اب می شود

قطره قطره

تا ساحل های شور

و ما می رویم به سوی عریانی انسانی

که دیگر پیراهنی برای دریدن ندارد

سعید آبسالان

افسانه تنهایی

thepoemofbirjand — Wed, 30 Aug 2006 17:06:18 GMT

ای دخترکان سیلی خورده

دخترکان سیلی خورده عقیم مانده

فردای کدام درد ابستن شماست

که این چنین بر پیکر هر حرامزاده ای می پیچید

قداست نگاهتان را به چشمان هرزه پیوند می زنید

آغوش می گشائیدو..

من می شناسم می شناسم

بوسه های که شرم گونتان نکرد

دستانی که نوازشگرگیسوانتان نبود

اما این خدایان شب گریه های شما

در هزار توی سینه هایشان هیچ پنهان نکرده اند

برگردید از انتهای این خیابان بی شرف برگردید

دستان کرخت شده یتان از هرم نفسهای هیچ کسی گرم نخواهد شد

کشکول هایتان را در پستوی چشمانتان پنهان کنید

شاید در پیله تنها ئی را تنیدن ساده تراز رقص روی تارـ

عنکبوتان این حوالی باشد

برگردید دخترکان سیلی خورده

دخترکان سیلی خورده عقیم مانده

باغانی

تیک

thepoemofbirjand — Wed, 16 Aug 2006 19:18:27 GMT

همیشه دو خط غیر موازی به یکدیگر می رسند

حتی اگر نخواهی

انتهای تمام این سطور به تو میرسد

توی که هر جمعه قربانی ات می کنم

برای خدای وجدانم

خداست که جمعه می کشد و شنبه رستاخیز میکند

و هیچگاه دیر نمی کند

وهیچ گاه دیر نمی کند

حتی اگر از یادش هم برود

اسماعیل را قربانی میکند

وصاحب الزمان است که بهتر از فضانوردان به اسمان می رود

وحد نصاب جهانی عروج را بدست می اورد

درخت همیشه انبوه تمام نیایش هاست

ومن انبوه تمام شکایتها

میان دیوار سیگار نئشه گی

و ساعتی که میخ شده به دیوار

وبرای اغاز روز جمعه ۱۲ بار می زند

وبرای هر شکایتم تیک می زند وتاک می کند

تیک تاک تیک تاک

تیک تا تیک تا

تیک ت تیک ت

تیک تیک

تی تی

ت ت

.....(سکوت)

و ساعت هم قربانی شد .

محمد کمالاتی

شعر های دوستان

thepoemofbirjand — Wed, 16 Aug 2006 18:57:54 GMT

نقطه سر سطرم بگذار

تنهایی ام نزدیک به اتمام است

انتهای راهی که شروعش را به یاد ندارم

مهران امیر حسینی

هفتمین سین سر سفره ما سیب که شد سال نو امد واین حادثه تصویب که شد

ایه حول والاحوال که من می خواندم وقتی از جانب چشمان تو تکذیب که شد

انتظار وهوس دیدن و شب بیداری با هجوم تبی از سمت تو ترغیب که شد

همه بر روی خطی از جلواز راست نظام در من ساده ی وامانده به ترتیب که شد

اصلا از روز ازل باعث بدبختی بود ادم از خوردن سیبی به سراشیب که شد

پی به عمق نفس حادثه بردم ،وقتی هفتمین سین سر سفره ما سیب که شد

روح خدا محمدی